Autor: Zbigniew Makarewicz

Galeria Miejska we Wrocławiu zafundowała nam „Szalone lata dziewięćdziesiąte” w duchu swoistego wehikułu czasu – bo nie o ostatnie dziesięciolecie XX stulecia tutaj chodzi, lecz o kończących dziewięćdziesiątkę dwóch plastyków wrocławskich, aktywnych przez dziesięciolecia: Alojzego Gryta – rzeźbiarza i Piotra Wieczorka – malarza i scenografa. I jak to w obyczaju wrocławskiej bohemy przyjęto – wszystko… Czytaj dalej Początek złotej serii w…

Berlin – Warszawa – Moskwa Na użytek solidarnościowej „ekstremy” czytałem prasę i słuchałem radiostacji Wielkiego Brata. Tygodnik rosyjski (sowiecki) Огонёк/Ogoniok, w numerze z 22 maja 1989 roku, opublikował Гимн забору (Gimn zaboru/Hymn przegrody). Słowo забор/zabor oznacza płot, ale też wszelkiego rodzaju barierę, także dzielący jakieś przestrzenie mur. Wymowa wiersza jest ironicznie gorzka. Autorem poematu był… Czytaj dalej Mój kraj oszalał

Nie da się ukryć – i ja się ukrywał nie będę – że jak żyję, tak jestem zamieszany w politykę i w sztukę. Zdawałoby się (co poniektórym ponurym ignorantom), że są to tak bardzo odmienne i wrogie sobie żywioły, iż w żaden mądry sposób nie da się ich w jednej osobie połączyć. Wprawdzie Platon chciał… Czytaj dalej Poeci w państwie Platona

Dla kogo konstytucja? Od czasu do czasu pojawia się temat nowej konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej. Ostatnio wskazywał na taką potrzebę pan Prezydent RP dr Karol Nawrocki. Przed kilkoma laty, z okazji stulecia niepodległości, rozlegały się głosy upominające się o prawną kontynuację tradycji niepodległego państwa polskiego. Jest także często wskazywany błąd konstrukcyjny w obecnie obowiązującej ustawie zasadniczej,… Czytaj dalej I nowe państwo i nowa konstytucja

Śmierć na płaskowyżu bywa rodzajem zwolnienia od przysięgi. Sen, w który zapada się świadomość, trwa jednak krótko. Odżywiona sokami jałowej ziemi rozpoczyna samotną wędrówkę po płaskowyżu. Jest to bezplanowa tułaczka wyzwolonej, pełnej świadomości istnienia. Wie ona, że wśród regularnych sześcianów znajdują się łowcy, którzy pracując przy pomocy prymitywnych narzędzi, pieszo, w zdartym do cna obuwiu,… Czytaj dalej Śmierć na płaskowyżu

Konceptualny zapis jako konwencja narracyjna. Poświęcam pamięci wrocławskiego pisarza Stanisława Pasternaka (1937-2024) poety pilota i historyka sztuki. To jednak plastycy byli poniekąd, tak samo w Ameryce jak i w Polsce, inspiratorami tej nowej zabawy – najpierw pomiędzy tekstem a obrazem, a później pomiędzy tekstową a obiektową częścią tych synkretycznych utworów. Rzucali się więc plastycy, a… Czytaj dalej Pomiędzy słowem a obrazem

Kto ciebie widział w naszym Wrocławiu? Skończył się mocny rocznicowy rok. Gdzie nie sięgnąć wstecz, tam jakieś ważne wydarzenia sprzed dziesięcioleci, stuleci i sprzed tysiąca lat – od koronacji Bolesława Chrobrego poczynając! Albo 1945 rok – teraz osiemdziesiąta rocznica urodzin polskiego Wrocławia, ale i Koszalina, gdzie od razu założono świetne liceum, którego absolwentem mam zaszczyt… Czytaj dalej O roku ów! 2025!

Historia z innego wymiaru Wymiar potwornościowy Historii Wielkiej jest możliwy do prześledzenia w literaturze historycznej, ale ten w małej historii osobistej jest zazwyczaj ukryty. Nie zawsze też wymiar potwornościowy Historii Wielkiej dociera od razu do wszystkich członków jakiejś wspólnoty. Mnie samemu przyszło spotykać się z wymiarem potwornościowym historycznym dość późno, na szczęście, a i to… Czytaj dalej Wielkie Xięstwo w mojej małej historii

Kończy się niebawem listopad a smętek pogody mrocznej i wilgotnej nasuwa nam wspomnienia dawnych lat i ludzi. Mamy więc wielkie święto Wszystkich Świętych, ale i Dzień Zaduszny. Wczoraj, siedemnastego listopada dwutysięcznego dwudziestego piątego roku, dzięki Zakładowi Narodowemu Ossolińskich oraz Stowarzyszeniu Potomków Sejmu Wielkiego miałem okazję uczestniczyć we Wrocławiu w spotkaniu z panem Adamem Zamoyskim. Prowadził… Czytaj dalej Historia jako historia rodzinna