Autor: Wojciech Rohatyn Popkiewicz

Dopełnił się mit, ludzki był Twój losKochałeś jak my nim Cię zdradził ktośCzemu zmartwiał świat, gdy uleciał duchJezu Chryste żyj, Jezu Chryste wróć Powstań z martwych już Cię wzywa BógNim zastygły rany rozpękł gróbU stóp Twoich wkrótce ziemski globPrzebacz wspomnij swoich braci stądPowstań z martwych za tych, którym w pyłTwarz wciśnięto strzałem w głowy tyłPowstań… Czytaj dalej Pieśń zmartwychwstania

Czy ja śnię? Znajome twarze. Lekko zdeformowane upływem czasu, ale przecież poprawione operacjami plastycznymi, kosmetykami, wygładzone na cyfrowej fotografii, przepuszczone przez nałożone na telewizyjne kamery filtry. Jedni przetrwali w okopie nowej demokracji, jak małpujący papieża, całujący polską ziemię Marek Siwiec. Jego kolega z Socjalistycznego Związku Studentów Polskich nie zapomniał o nim, czyniąc go szefem Kancelarii… Czytaj dalej Rak w polskiej kulturze

…Z Kaiserbrücke rozpościerał się przed nami nieopisanie smutny widok płonącego Wrocławia, niezapomniana panorama grozy… Im wcześniej przyjdą Rosjanie, tym rychlej zakończy się dzieło zniszczenia, którego sprawcą jest przede wszystkim nasze dowództwo. Kronikarz oblężonej twierdzy, ksiądz Paul Peikert opisuje także wymuszony rozkazem gauleitera Hanke dramatyczny exodus niemieckiej ludności, pozostawiający tysiące zamarzniętych w styczniowym mrozie uchodźców: dzieci,… Czytaj dalej Zanim pojedziemy przez Kaiserbrücke

Przerzuć na inną stronę, lub lepiej jeszcze, przełącz na inny kanał. Masz w ręku wszystkie możliwości. Jednym palcem stwarzasz inną rzeczywistość. Jesteś jak Pan Bóg w dniu pierwszym tego świata. Jedno dotknięcie i oto zobaczysz, ty statystyczny medioto, to czego pragniesz najbardziej. Oto actionman w Miami, czy na Brooklynie, rozkwasza gębę jednym ciosem jakiemuś nieudacznikowi.… Czytaj dalej Zagubieni w Machu Picchu

Nasz aktualny mocodawca opromieniał się peruwiańskim słoneczkiem. Wówczas miał rację. Chociaż jego cień nie kojarzy się najlepiej. My odkładajmy na wakacje w tym niesamowitym kraju. Machu Picchu i jezioro Titicaca to oczywiście hity wyprawy, które opiszę osobno. Tymczasem wylądujmy w stolicy. Nie wszyscy odbierają wielomilionową Limę jako moloch otoczony slumsami. W normalnej zabudowie mieszka tu… Czytaj dalej Słońce z Ameryki

Nie lubię przyjeżdżać do Warszawy. Wysiadam z pociągu i widzę koszmar. Pałac imienia Józefa Stalina. Imię nie jest dziś eksponowane, ale pałac bryluje w tle telewizyjnych wiadomości, niezależnie od opcji. Okno informacyjne na Polskę, która jest tymczasem krajem wolnym i taką Bóg chce pobłogosławić. Z lotu ptaka widzimy nieujarzmioną Stolicę… Ptak leci dalej ponad jej… Czytaj dalej Muzeum ofiar Stalina

Dopełnił się mitLudzki był Twój losCierpiałeś jak myNim Cię zdradził ktoś…Czemu zmartwiał światGdy uleciał Duch?Jezu Chryste żyj !Jezu Chryste wróć! Powstań z martwych. Już Cię wzywa BógNim zastygły rany, rozpękł grób…U stóp Twoich wkrótce ziemski globPrzebacz, wspomnij swoich braci stąd…Powstań z martwych za tych, którym w pyłTwarz wciśnięto strzałem w głowy tył…Powstań z martwych za… Czytaj dalej Powstań z martwych

Na pograniczu Argentyny, Paragwaju i Brazylii oglądałem ten przyrodniczy cud świata – wodospady Iguazu. Kiedyś wcześniej widziałem je na ekranie w przejmującym filmie „Misja”, tak bardzo chrześcijańskim i antykościelnym zarazem. Sceny obrony krzyża przez Indian teraz kojarzą mi się z Krakowskim Przedmieściem roku 2010, choć tam na szczęście nie padły strzały. Natychmiast też refleksja: dlaczego,… Czytaj dalej Chrystus patrzy na świat