Dopełnił się mit, ludzki był Twój los
Kochałeś jak my nim Cię zdradził ktoś
Czemu zmartwiał świat, gdy uleciał duch
Jezu Chryste żyj, Jezu Chryste wróć
Powstań z martwych już Cię wzywa Bóg
Nim zastygły rany rozpękł grób
U stóp Twoich wkrótce ziemski glob
Przebacz wspomnij swoich braci stąd
Powstań z martwych za tych, którym w pył
Twarz wciśnięto strzałem w głowy tył
Powstań z martwych za tych, których gaz
Dławił chwilę dłuższą niż wiek nasz
Powstań z martwych, powstań z martwych
Za geniusza powstań, co go śmierć
W mrok porwała nim symfonii kres
Powstań z martwych za tych, co śród burz
Na stos padli chroniąc wolność dusz
Powstań z martwych, powstań z martwych
Z martwych powstań
Mówiono żeś Bóg, żeś żydowski król
Do ostatka tchu ludzki był Twój ból
Nim Twa boska krew wypłynęła z żył
Jezu Chryste wróć, Tyś człowiekiem był
Ty cierpiałeś przez win naszych splot
Których wyznać niepodobna wprost
Ty cierpiałeś za Kaina grzech
Za historii naszej krwawy bieg
Ty cierpiałeś za serc naszych chłód
Kiedy innym zajrzał w oczy głód
Za brak wiary w nieba dar i skłon
Za bogactwo z potu cudzych rąk
Ty cierpiałeś, Ty cierpiałeś, Ty umarłeś
Wstałeś z martwych już Cię wezwał Bóg…
Wstałeś z martwych, wstałeś z martwych, zmartwychwstałeś!
Słowa i muzyka: Wojciech Rohatyn Popkiewicz
https://youtu.be/2FFYec-ojp0?si=36kjKsIMt5vNF6hm
Ilustracja Magda Majchrzycka