Laureatka III nagrody w konkursie literackim PJC w dziedzinie prozy. Chodzi do Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. Jadwigi Kr\u00f3lowej w Kielcach.<\/p>\n\n\n\n
OPOWIADANIA<\/strong><\/p>\n\n\n\n Gdybym mia\u0142 jeszcze jeden dzie\u0144<\/strong><\/p>\n\n\n\n Jestem 85 letnim m\u0119\u017cczyzn\u0105, kt\u00f3ry jest ju\u017c na skraju \u017cycia. Koncert nie do zapomnienia<\/strong><\/p>\n\n\n\n Lato 1985 roku. Koncert Metallici. Mia\u0142em wtedy 17 lat, d\u017cinsow\u0105 niebiesk\u0105 kurtk\u0119 i d\u017cinsowe niebieskie spodnie. Pod kurtk\u0105 mia\u0142em czarn\u0105 bluzk\u0119 i czarne glany po\u017cyczone od starszego brata. W kieszeni za\u015b trzyma\u0142em bilet koncertowy jak \u015bwi\u0119to\u015b\u0107. List z kawiarni<\/strong><\/p>\n\n\n\n Co roku dwie kobiety spotyka\u0142y si\u0119 w kawiarni. Zawsze w tym samym miejscu, o tej samej porze. To by\u0142a ich tradycja, kt\u00f3rej si\u0119 zawsze trzyma\u0142y. Laureatka III nagrody w konkursie literackim PJC w dziedzinie prozy. Chodzi do Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. Jadwigi Kr\u00f3lowej w Kielcach. OPOWIADANIA Gdybym mia\u0142 jeszcze jeden dzie\u0144 Jestem 85 letnim m\u0119\u017cczyzn\u0105, kt\u00f3ry jest ju\u017c na skraju \u017cycia.Pewnego dnia zasn\u0105\u0142em w moim szpitalnym \u0142\u00f3\u017cku, nagle obudzi\u0142em si\u0119 i ujrza\u0142em kartk\u0119 na moim stoliku. Dr\u017c\u0105c\u0105 d\u0142oni\u0105 si\u0119gn\u0105\u0142em po ni\u0105… Czytaj dalej Wiktoria Mochocka<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":14,"featured_media":5416,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[401],"tags":[],"class_list":["post-5415","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-nr-75","entry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/prawdajestciekawa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5415","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/prawdajestciekawa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/prawdajestciekawa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/prawdajestciekawa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/14"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/prawdajestciekawa.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=5415"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/prawdajestciekawa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5415\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5417,"href":"https:\/\/prawdajestciekawa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5415\/revisions\/5417"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/prawdajestciekawa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/5416"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/prawdajestciekawa.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=5415"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/prawdajestciekawa.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=5415"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/prawdajestciekawa.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=5415"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
Pewnego dnia zasn\u0105\u0142em w moim szpitalnym \u0142\u00f3\u017cku, nagle obudzi\u0142em si\u0119 i ujrza\u0142em kartk\u0119 na moim stoliku. Dr\u017c\u0105c\u0105 d\u0142oni\u0105 si\u0119gn\u0105\u0142em po ni\u0105 i na\u0142o\u017cy\u0142em okulary. Na kartce widnia\u0142a wiadomo\u015b\u0107: \u201eMasz szans\u0119 prze\u017cy\u0107 jeszcze jeden dzie\u0144 z twojej przesz\u0142o\u015bci. Wybierz m\u0105drze\u201d.
Nie my\u015bla\u0142em d\u0142ugo. Nie wybra\u0142em dnia \u015blubu, sukcesu w pracy ani moich nastoletnich dni.
Wybra\u0142em jeden z najzwyklejszych dni, w kt\u00f3rym zn\u00f3w mia\u0142em 33 lat, czarn\u0105 teczk\u0119 w lewej r\u0119ce i ma\u0142\u0105 r\u0105czk\u0119 w prawej.
Wybra\u0142em spacer z c\u00f3rk\u0105.
Mia\u0142a wtedy 6 lat.
Teraz jest doros\u0142a i ma swoje dzieci. Lecz wtedy \u015bmia\u0142a si\u0119, zbiera\u0142a li\u015bcie i opowiada\u0142a mi o tym, co b\u0119dzie robi\u0107, gdy b\u0119dzie du\u017ca. S\u0142ucha\u0142em uwa\u017cnie ze \u0142zami w oczach i u\u015bmiechem na twarzy.
\u2013 Wierz\u0119, \u017ce ci si\u0119 uda c\u00f3reczko. \u2013 powiedzia\u0142em.
Tego wieczoru odwiedzi\u0142a mnie z moimi wnucz\u0119tami i jej m\u0119\u017cem. Lecz nie pisn\u0105\u0142em ani s\u0142owa, o tym, jaki wspania\u0142y dzie\u0144 prze\u017cy\u0142em jeszcze ten jeden raz<\/p>\n\n\n\n
Pojecha\u0142em wtedy z kolegami do Oakland na \u201eDay On the Green\u201d.
Moi kumple \u015bmiali si\u0119, \u017ce wygl\u0105dam jak ma\u0142a wersja Cliffa Burtona. I rzeczywi\u015bcie tak by\u0142o. Mi i ch\u0142opakom uda\u0142o si\u0119 stan\u0105\u0107 na przodzie. Pierwsz\u0105 piosenk\u0105, kt\u00f3r\u0105 zagra\u0142a Metallica by\u0142o \u201eCreeping Death\u201d. T\u0142um \u015bpiewa\u0142 \u201eDie! Die! Die!\u201d w rytm muzyki. James Hetfield krzycza\u0142 do mikrofonu, Lars Ulrich uderza\u0142 w b\u0119bny tak, \u017ce trz\u0119s\u0142a si\u0119 ziemia, Cliff Burton, m\u00f3j idol, szala\u0142 na basie i rusza\u0142 g\u0142ow\u0105 tak szybko, \u017ce w\u0142osami m\u00f3g\u0142 stworzy\u0107 ma\u0142e tornado a Kirk Hammett posiada\u0142 moc wspania\u0142ych gitarowych riff\u00f3w.
Kiedy by\u0142a przerwa pomi\u0119dzy \u201eRide the Lightning\u201d a \u201eFor Whom the Bell Tolls\u201d, James zapyta\u0142 publiczno\u015b\u0107, jak si\u0119 ma i czy zna Cliffa Burtona.
Publiczno\u015b\u0107 krzykn\u0119\u0142a, a wraz z ni\u0105 ja.
Wtedy James powiedzia\u0142 nam, \u017ceby\u015bmy przywitali si\u0119 z Cliffem i powiedzieli \u201ecze\u015b\u0107\u201d.
Oczywi\u015bcie krzykn\u0105\u0142em \u201ecze\u015b\u0107\u201d, tak jak wi\u0119kszo\u015b\u0107 widowni.
Wtedy Cliff zacz\u0105\u0142 gra\u0107.
To by\u0142o co\u015b niezwyk\u0142ego.
By\u0142o to jego wspania\u0142e basowe solo i nagle wszyscy umilkli.
Nie mog\u0142em uwierzy\u0107 w to, co widzia\u0142em.
To by\u0142o jak sen.
Najlepszy moment dla mnie sta\u0142 si\u0119 w \u015brodku piosenki \u201eFor Whom The Bell Tolls\u201d. Podnosi\u0142em r\u0119ce do g\u00f3ry i krzycza\u0142em jak op\u0119tany, zupe\u0142nie jak reszta ludzi.
Bardzo si\u0119 zdziwi\u0142em, kiedy Cliff spojrza\u0142 w moj\u0105 stron\u0119 i si\u0119 u\u015bmiechn\u0105\u0142.
Pewnie zauwa\u017cy\u0142, \u017ce jeste\u015bmy ubrani prawie identycznie.
Po koncercie przez d\u0142ugi czas nie mog\u0142em uwierzy\u0107, \u017ce tam by\u0142em.
Pami\u0119tam r\u00f3wnie\u017c jak bardzo wstrz\u0105sn\u0119\u0142a mn\u0105 wiadomo\u015b\u0107 o tym, \u017ce Cliff zgin\u0105\u0142 w wypadku samochodowym w Szwecji w 1986 roku.
Zesp\u00f3\u0142 zast\u0105pi\u0142 go nowym basist\u0105 \u2013 Jasonem Newstedem, lecz Cliff b\u0119dzie dla mnie jedyny, najlepszy i niepowtarzalny, a Metallica w \u201eDay On the Green\u201d, to nie by\u0142 zesp\u00f3\u0142, to by\u0142o wej\u015bcie w inny wymiar.<\/p>\n\n\n\n
Joanna i Helena pozna\u0142y si\u0119 na studiach. Pomimo r\u00f3\u017cnych dr\u00f3g i zawod\u00f3w nie mog\u0142y przesta\u0107 by\u0107 najlepszymi przyjaci\u00f3\u0142kami i musia\u0142y si\u0119 widywa\u0107. Niezale\u017cnie, czy by\u0142o to raz w roku, czy wiele razy.
Kiedy Joanna wesz\u0142a do kawiarni, ujrza\u0142a, \u017ce nie by\u0142o Heleny.
Zauwa\u017cy\u0142a mro\u017con\u0105 kaw\u0119 i kawa\u0142ek sernika tylko po stronie, przy kt\u00f3rej zawsze ona siedzia\u0142a. Natomiast po drugiej stronie, gdzie powinna siedzie\u0107 Helena, le\u017ca\u0142 tylko list.
Joanna si\u0119gn\u0119\u0142a po niego dr\u017c\u0105cymi d\u0142o\u0144mi.
Przeczyta\u0142a tak\u0105 wiadomo\u015b\u0107: \u201eJoanno, je\u017celi to czytasz, to wiedz, \u017ce ju\u017c mnie nie ma. Przepraszam, \u017ce nie mog\u0142am si\u0119 pojawi\u0107. Chorowa\u0142am na raka jelita, dlatego przy naszym ostatnim spotkaniu wygl\u0105da\u0142am tak blado. Rak by\u0142 bezlitosny, ale da\u0142 mi czas na pogodzenie si\u0119 z tym, co nieuniknione. Dzi\u0119kuje Ci za ka\u017cdy rok, za ka\u017cd\u0105 rozmow\u0119, kiedy by\u0142y\u015bmy razem. Gdy przyjdziesz tu nast\u0119pnego lata, b\u0119d\u0119 nadal tu obecna jak i r\u00f3wnie\u017c w twoim sercu. Przepraszam, \u017ce nie powiedzia\u0142am Ci wcze\u015bniej o mojej chorobie. Chcia\u0142am, \u017ceby\u015b pami\u0119ta\u0142a mnie zdrow\u0105 i pe\u0142n\u0105 \u017cycia. Twoja przyjaci\u00f3\u0142ka na zawsze, Helena.\u201d
\u0141zy sp\u0142yn\u0119\u0142y po policzkach Joanny.
Trzyma\u0142a list blisko serca.
Ucieszy\u0142a si\u0119 z my\u015bli, \u017ce Helena ju\u017c d\u0142u\u017cej nie cierpi i \u017ce b\u0119dzie czuwa\u0107 nad ni\u0105 niezale\u017cnie, co si\u0119 wydarzy.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"