{"id":4925,"date":"2025-09-09T13:01:30","date_gmt":"2025-09-09T11:01:30","guid":{"rendered":"https:\/\/prawdajestciekawa.pl\/?p=4925"},"modified":"2025-09-09T13:01:30","modified_gmt":"2025-09-09T11:01:30","slug":"jakub-fornagiel","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/prawdajestciekawa.pl\/?p=4925","title":{"rendered":"JAKUB FORNAGIEL"},"content":{"rendered":"\n

Negocjuj\u0119 sam z sob\u0105<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Z Jakubem Fornagielem, laureatem naszego konkursu, zdobywc\u0105 II nagrody w dziedzinie prozy i III nagrody w kategorii poezji, rozmawia Stanis\u0142aw Srokowski. W nowych tekstach autora, zar\u00f3wno poetyckich jak i prozatorskich, wida\u0107 wyra\u017any proces dojrzewania. Zach\u0119caliby\u015bmy jednak do ostrzejszego spojrzenia na rzeczywisto\u015b\u0107 i nieulegania \u017cadnym modom literackim. A tak\u017ce do g\u0142\u0119bszego wyra\u017cania swoich l\u0119k\u00f3w i niepokoj\u00f3w tw\u00f3rczych.<\/p>\n\n\n\n

Jakubie, zosta\u0142e\u015b ponownie laureatem konkursu literackiego dwutygodnika PJC. W dziedzinie poezji i prozy. Co si\u0119 zmieni\u0142o w Twojej tw\u00f3rczo\u015bci?<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Powiedzie\u0107, \u017ce dojrza\u0142em, to nie powiedzie\u0107 nic. Zdobywaj\u0105c t\u0119 nagrod\u0119 po raz pierwszy za poezj\u0119, wierzy\u0142em, \u017ce s\u0142owo obrabiane zbyt wiele razy, staje si\u0119 s\u0142owem ciosanym i wybrakowanym. Wiersz m\u00f3g\u0142 powsta\u0107 tylko i wy\u0142\u0105cznie w chwili natchnienia \u2014 je\u015bli nie sko\u0144czy\u0142em go, to porzucony gin\u0105\u0142 po\u015br\u00f3d nowych. Dzi\u015b mam wi\u0119ksz\u0105 \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce nie ma jednej szko\u0142y \u2014 staram si\u0119 podchodzi\u0107 do tw\u00f3rczo\u015bci na wiele sposob\u00f3w, nie zatracaj\u0105c w\u0142asnego stylu. Dlatego raz traktuj\u0119 pisanie jak rzemios\u0142o, a raz jak co\u015b, z czym trzeba si\u0119 urodzi\u0107. To pozwala zachowa\u0107 \u015bwie\u017co\u015b\u0107 umys\u0142u i nie uton\u0105\u0107 w nadmiarowej wt\u00f3rno\u015bci, bo o wszystkim i na wszystkie sposoby ju\u017c napisano.<\/p>\n\n\n\n

Co jest dla Ciebie wa\u017cne w poezji? A co w prozie?<\/strong><\/p>\n\n\n\n

W poezji wa\u017cne s\u0105 dla mnie emocje, kt\u00f3re wzbudza s\u0142owo \u2014 je\u015bli wiersz pozostawia mnie oboj\u0119tnym, to powinien sp\u0142on\u0105\u0107. W pisaniu wierszy nale\u017cy pami\u0119ta\u0107, by ci\u0105\u0107 i jeszcze raz ci\u0105\u0107, a potem zastanowi\u0107 si\u0119, czy czego\u015b nie brakuje. Mamy paskudn\u0105 sk\u0142onno\u015b\u0107 w poezji do skrajno\u015bci. Zw\u0142aszcza w ostatnim czasie dostrzegam to w czasopismach \u2014 s\u0142owa wylewaj\u0105 si\u0119 rozcie\u0144czone do granic, co p\u00f3\u017aniej przeradza si\u0119 w nalegania redakcji do skracania przesadnie. Od pocz\u0105tku pisania towarzyszy mi maksyma z\u0142otego \u015brodka. Podobnie sprawa ma si\u0119 z proz\u0105. Tu istotniejsza jest gra tym, co mi\u0119dzy wersami \u2014 humor, b\u00f3l i sarkazm. Proza ma by\u0107 oczywista w nieoczywisty spos\u00f3b, tak by\u015bmy na ko\u0144cu zastanawiali si\u0119, dlaczego jeszcze o tym nie pomy\u015bleli\u015bmy.<\/p>\n\n\n\n

Je\u017adzisz troch\u0119 po \u015bwiecie? Czy przy okazji tych podr\u00f3\u017cy \u015bledzisz tamtejsz\u0105 literatur\u0119? Jakie\u015b wnioski?<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Tak, w ostatnim czasie bardzo du\u017co i staram si\u0119 by\u0107 czujny na bie\u017c\u0105ce trendy, cho\u0107 obecnie te\u017c, odpowiadaj\u0105c na to pytanie na chicagowskim lotnisku, pragn\u0119 pozosta\u0107 ch\u0142onnym na materia\u0142, kt\u00f3ry porz\u0105dkuj\u0119 do drugiej cz\u0119\u015bci mojej powie\u015bci, opowiadaj\u0105cej o imigranckiej perspektywie trzech pokole\u0144, snuj\u0105c histori\u0119 o pracy, mi\u0142o\u015bci, dojrzewaniu w kluczowych dla naszych czas\u00f3w wydarzeniach \u2014 emigracja za PRL zako\u0144czona w przeddzie\u0144 wybuchu stanu wojennego; emigracja po kryzysie 2008 na sta\u0142e i wsp\u00f3\u0142czesna, gdy na wschodzie Putin, na po\u0142udniu ludob\u00f3jstwo w Gazie, a na zachodzie czerwone dywany rozwijane s\u0105 przez twarz pami\u0119tan\u0105 ze \u015bwi\u0105tecznego Kevina. Niemniej, staram si\u0119 te\u017c poznawa\u0107 literatur\u0119, kt\u00f3r\u0105 \u017cyj\u0105 obecnie Stany i kraje europejskie, dok\u0105d podr\u00f3\u017cuj\u0119. Wniosk\u00f3w mam kilka, ale na jeden szczeg\u00f3lnie chc\u0119 zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 \u2014 przysz\u0142o nam \u017cy\u0107 w ciekawych czasach, a to zawsze dobrze dla pisarzy, cho\u0107 nieszczeg\u00f3lnie dla ludzi, dlatego ci\u0119\u017cej czyta\u0107, gdy namacalna rzeczywisto\u015b\u0107 jest ciekawsza \u2014 porywa i osza\u0142amia. W ostatnim czasie mog\u0119 poleci\u0107 ameryka\u0144sk\u0105 powie\u015b\u0107 Paula Austera \u201eSzale\u0144stwa Brooklynu\u201d.<\/p>\n\n\n\n

Czym si\u0119 aktualnie zajmujesz? Studiujesz? Gdzie? Jak d\u0142ugo? Plany literackie, w poezji i prozie.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Odpowiem na wszystkie pytania jednocze\u015bnie, bo s\u0105 ze sob\u0105 powi\u0105zane. Planuj\u0119 wiele, ale do wszystkiego podchodz\u0119 etapowo. Najpierw planuj\u0119 sko\u0144czy\u0107 pisa\u0107 wspomnian\u0105 powie\u015b\u0107. Trzeba sobie zas\u0142u\u017cy\u0107 na skre\u015blenie, kt\u00f3rej rozdzia\u0142 zosta\u0142 opublikowany w tym roku w letnim numerze \u201eCzasu Literatury\u201d. Musz\u0119 te\u017c sko\u0144czy\u0107 redakcj\u0119 i korekt\u0119 tomiku poezji \u201eDo Jane\u201d. Jednak tempo pracy literackiej zale\u017cy od tego, kiedy obroni\u0119 pierwsz\u0105 prac\u0119 magistersk\u0105 na Uniwersytecie \u015al\u0105skim (kierunek studi\u00f3w to tw\u00f3rcze pisanie i marketing wydawniczy) pt. \u201eMi\u0119dzy buntem a destrukcj\u0105\u201d. To obraz dojrzewaj\u0105cego m\u0119\u017cczyzny w cieniu ameryka\u0144skiego snu na przyk\u0142adzie wybranych powie\u015bci, kt\u00f3r\u0105 obecnie finalizuj\u0119; a potem czeka mnie druga obrona na Uniwersytecie Ekonomicznym w Katowicach (kierunek to Gospodarka Cyfrowa). T\u0119 jednak zaczn\u0119 dopiero pisa\u0107, dotyczy\u0107 b\u0119dzie wp\u0142ywu sztucznej inteligencji na rynek ksi\u0105\u017cek. Ten kierunek jest zaoczny, wi\u0119c my\u015bl\u0119 tak\u017ce o rozpocz\u0119ciu pracy w bran\u017cy wydawniczej, jednak wci\u0105\u017c negocjuj\u0119 ze sob\u0105 samym, co jest dla mnie wa\u017cniejsze \u2014 pisarstwo, czy op\u0142acenie rachunk\u00f3w\u2026 zobaczymy, kt\u00f3ra strona wygra t\u0119 wojn\u0119; zw\u0142aszcza \u017ce tak \u0142atwo jest si\u0119 wypali\u0107 w marketingu literackim, cho\u0107 rzadko si\u0119 o tym wspomina; cz\u0119\u015bciej jako o szansie pozostania blisko literatury.<\/p>\n\n\n\n

OPOWIADANIA<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Nie wiem, naprawd\u0119 nie wiem<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\u2013 I co robimy z tym dalej?<\/p>\n\n\n\n

Micha\u0142 wpatrywa\u0142 si\u0119 w rozgwie\u017cd\u017cone niebo, gdy pad\u0142o to pytanie. W\u0142a\u015bnie to, kt\u00f3re prze\u015bladowa\u0142o go od lat. Skrywaj\u0105ce si\u0119 w pojedynczym zdaniu \u2013 jeste\u015b nie wystarczaj\u0105cy \u2013 ukryte z ty\u0142u g\u0142owy, wype\u0142zaj\u0105ce nocami.<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Damy sobie rad\u0119. Poradzimy sobie.<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Tylko tyle masz do powiedzenia? Micha\u0142, ja m\u00f3wi\u0119 powa\u017cnie. Co z nami, z nasz\u0105 przysz\u0142o\u015bci\u0105? Budz\u0119 si\u0119 ka\u017cdego ranka i nie widz\u0119 naszej wsp\u00f3lnej codzienno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

\u2013 To, czego pragniesz, nie przyjdzie na pstrykni\u0119cie palc\u00f3w. To potrzebuje czasu \u2013 popatrzy\u0142 w jej oczy, tej, kt\u00f3rej si\u0119 o\u015bwiadczy\u0142 przed kilkoma laty, jednak wci\u0105\u017c nie zamieszkali razem, nie wzi\u0119li \u015blubu. Czu\u0142, \u017ce oddalaj\u0105 si\u0119 od siebie, cho\u0107 wci\u0105\u017c bywa\u0142y chwile, gdy byli sobie bliscy jak dawniej. \u2013 Wiem, \u017ce zabrzmi to jak truizm, ale naprawd\u0119 \u2013 zmiany potrzebuj\u0105 czasu.<\/p>\n\n\n\n

\u2013 A co je\u015bli nie mamy go na tyle\u2026<\/p>\n\n\n\n

Prze\u0142kn\u0105\u0142 \u015blin\u0119 i ponownie zapatrzy\u0142 si\u0119 w gwiazdy. Wiedzia\u0142, \u017ce w mi\u0142o\u015bci nie da si\u0119 wygra\u0107 na argumenty. Potrzebne by\u0142y dowody, tyle tylko \u017ce potrzeba czasu, \u017ceby nie by\u0142y zaledwie wyj\u0105tkiem od regu\u0142y. Inaczej nie nabior\u0105 mocy. M\u00f3g\u0142 jedynie podejmowa\u0107 pr\u00f3by i liczy\u0107 na to, \u017ce wystarczy mu czasu. Po ostatniej rozmowie dali sobie czas do wrze\u015bnia. Roze\u015bmia\u0142 si\u0119 w g\u0142\u0119bi z tego postanowienia, bo wtedy wr\u00f3c\u0105 z ostatniego wsp\u00f3lnie zaplanowanego i wdro\u017conego w \u017cycie wyjazdu. Poczu\u0142 si\u0119, jak ma\u0142\u017ce\u0144stwo, kt\u00f3re postanawia si\u0119 rozej\u015b\u0107 po tym, jak dzieci dorosn\u0105.<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Ja naprawd\u0119 nie chc\u0119, \u017ceby si\u0119 to tak sko\u0144czy\u0142o \u2013 g\u0142os si\u0119 jej za\u0142ama\u0142, a z lewego oka polecia\u0142a \u0142za.<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Wiem, ja tak\u017ce \u2013 zbli\u017cy\u0142 si\u0119 do niej i przetar\u0142 palcem jej zroszone policzki.<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Wiesz, my nie mamy nawet wsp\u00f3lnych temat\u00f3w, zainteresowa\u0144, pasji. Nie potrafimy ze sob\u0105 rozmawia\u0107.<\/p>\n\n\n\n

\u2013 A czy musimy mie\u0107 wsp\u00f3ln\u0105 pasj\u0119? Czy to, co nas \u0142\u0105czy, jest nie wystarczaj\u0105ce, by\u015bmy mogli by\u0107 razem szcz\u0119\u015bliwi? M\u00f3j brat z \u017con\u0105 te\u017c nie maj\u0105 wsp\u00f3lnej pasji. Twoja siostra z m\u0119\u017cem tak\u017ce.<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Tomek z Wiol\u0105 podzielaj\u0105 wizj\u0119 na \u017cycie, a Al\u0119 z Markiem \u0142\u0105czy chocia\u017cby gust muzyczny.<\/p>\n\n\n\n

Micha\u0142 spojrza\u0142 ponownie w niebo. Kiedy\u015b przynosi\u0142o mu ukojenie, a dzi\u015b by\u0142o zbyt pi\u0119kne. Przypomnia\u0142 sobie niedawne zar\u0119czyny swojego przyjaciela. Przygl\u0105da\u0142 si\u0119 uczuciu tak gor\u0105cemu; \u0142zom szcz\u0119\u015bcia p\u0142yn\u0105cym po policzkach g\u0119sto i rzewnie. Nienawidzi\u0142 siebie za to, \u017ce by\u0142 z\u0142y na swojego przyjaciela, bo to nie jego wina, \u017ce mu si\u0119 uk\u0142ada w mi\u0142o\u015bci, gdy mu grunt ucieka spod n\u00f3g. A wi\u0119c stara\u0142 si\u0119 szczerze cieszy\u0107 si\u0119 z rado\u015bci swoich przyjaci\u00f3\u0142 ze szkolnej \u0142awki, bo w innych okoliczno\u015bciach by\u0142by wniebowzi\u0119ty. \u017bycie bywa jednak przewrotne.<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Ja wiem, jestem \u015bwiadoma, \u017ce jestem osob\u0105, kt\u00f3ra zapierdziela jak g\u0142upia za dw\u00f3ch, ale uwierz, te\u017c kiedy\u015b by\u0142am nieogarni\u0119ta. W trzeciej klasie podstaw\u00f3wki mia\u0142am nawet dw\u00f3jk\u0119 z angielskiego. Ale dzi\u015b \u2013 to wszystko, co osi\u0105gn\u0119\u0142am \u2013 jest efektem ci\u0119\u017ckiej pracy. Nie wiem, jak wygl\u0105da \u017cycie z ADHD, ale wierz\u0119, \u017ce jeste\u015b w stanie nauczy\u0107 si\u0119 z tym \u017cy\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Micha\u0142 w ciszy pokiwa\u0142 g\u0142ow\u0105. Po chwili odezwa\u0142 si\u0119:<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Nie mog\u0119 obieca\u0107, \u017ce zd\u0105\u017c\u0119 wyg\u0142adzi\u0107 swoj\u0105 codzienno\u015b\u0107, ale zrobi\u0119, co potrafi\u0119, by si\u0119 to uda\u0142o.<\/p>\n\n\n\n

Sara w ciszy pokiwa\u0142a g\u0142ow\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Zgasili \u015bwiat\u0142o i po\u0142o\u017cyli si\u0119. Micha\u0142 w ciszy wtuli\u0142 si\u0119 w jej w\u0142osy i chwyci\u0142 jej d\u0142o\u0144. S\u0142ysza\u0142, jak uspokaja si\u0119 jej serce, a\u017c w ko\u0144cu zasn\u0119\u0142a. On natomiast d\u0142ugo le\u017ca\u0142 i gdy przyszed\u0142 ranek, nie wiedzia\u0142, kiedy zasn\u0105\u0142. Wiedzia\u0142 wy\u0142\u0105cznie, \u017ce pora wsta\u0107, nim si\u0119 obudzi i przygotowa\u0107 jej \u015bniadanie do \u0142\u00f3\u017cka, p\u00f3ki jeszcze jest obok niego.<\/p>\n\n\n\n

Wyruszy\u0142em w poszukiwaniu ostatnich tchnie\u0144 literatury<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Odk\u0105d pami\u0119tam, zawsze lubi\u0142em zgubi\u0107 si\u0119 w nowym miejscu i pl\u0105taj\u0105c si\u0119, poznawa\u0107 podbrzusze miasta. Wi\u0107 si\u0119 ulicami, kt\u00f3rych nazwy niewiele mi m\u00f3wi\u0142y. Tak te\u017c zacz\u0105\u0142 si\u0119 m\u00f3j wyjazd do Pary\u017ca. By\u0142 obarczony ci\u0119\u017ckim oddechem u boku kogo\u015b, kto kiedy\u015b by\u0142 mi najbli\u017cszy na \u015bwiecie \u2013 obiecali\u015bmy sobie wieczno\u015b\u0107. Marzy\u0142o nam si\u0119 to miasto, cho\u0107 moja percepcja by\u0142a obci\u0105\u017cona czyimi\u015b opiniami. Smr\u00f3d, uryna, imigranci, gwa\u0142ty, podpalenia i zamachy.<\/p>\n\n\n\n

Zawsze mia\u0142em uwagi do miast, kt\u00f3re zwiedzali\u015bmy \u2013 tobie si\u0119 tak podoba\u0142y, gdy we mnie wzbudza\u0142o to odruch obronny niczym na szkolnej debacie, gdy trzeba by\u0142o obra\u0107 strony. Tym razem zakocha\u0142em si\u0119 od pierwszego wejrzenia tak, jak kiedy\u015b my. Dzi\u015b KIEDY\u015a naznaczy\u0142o rzeczywisto\u015b\u0107 pi\u0119tnem. Mimo to szkoda by\u0142o dw\u00f3jce student\u00f3w zainwestowanych pieni\u0119dzy, wi\u0119c polecieli\u015bmy zmierzy\u0107 si\u0119 z legend\u0105 najromantyczniejszego miasta \u015bwiata.<\/p>\n\n\n\n

Pami\u0119tam nasz taniec w Wersalu, spacer wzd\u0142u\u017c Sekwany, le\u017cakowanie pod wie\u017c\u0105 Eiffla. Po\u015br\u00f3d tych dr\u00f3g zab\u0142\u0105dzili\u015bmy. Przed nami wyros\u0142a urokliwa ksi\u0119garnia. Po wej\u015bciu odkryli\u015bmy pojedynczy pok\u00f3j przypominaj\u0105cy stary, zakurzony antykwariat, co zapomnia\u0142 o latach \u015bwietno\u015bci. M\u00f3j wzrok przyku\u0142o zdj\u0119cie w ramce. Na nim autograf, kt\u00f3ry wytar\u0142 si\u0119 jak nasza przysz\u0142o\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Rozpozna\u0142em to oblicze. Pisarza. Zawo\u0142a\u0142em niezdarnie Bonjour. Odpowiedzia\u0142a wy\u0142\u0105cznie cisza. Namacalno\u015b\u0107 literacka nie dawa\u0142a mi spokoju i ponowi\u0142em zawo\u0142anie, tym razem nieco g\u0142o\u015bniej. Po kr\u0119tych schodach zszed\u0142 posiwia\u0142y, lecz nadzwyczaj \u017cwawy jegomo\u015b\u0107. \u0141amanym angielskim dopyta\u0142em o histori\u0119 autografu i naraz uderzy\u0142a mnie \u017cywa, krwista literatura.<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Tak, to autentyczny autograf. M\u00f3j ojciec by\u0142 wydawc\u0105 Henry\u2019ego Millera. \u2013 a przynajmniej tyle uda\u0142o mi si\u0119 rozszyfrowa\u0107 z jego s\u0142\u00f3w. Chcia\u0142em jeszcze dopyta\u0107 o wyst\u0119p Buka w Apostrophes, bardzo popularnym francuskim talk-show o literaturze. Jednak odbi\u0142em si\u0119 wy\u0142\u0105cznie o uprzedzenia \u2013 pierwsze skojarzenie mojego rozm\u00f3wcy tj. alkohol uruchomi\u0142o we mnie odruch obronny.<\/p>\n\n\n\n

Zacz\u0105\u0142em chichra\u0107, \u017ce uzale\u017cniony by\u0142 tak\u017ce od kobiet i hazardu. Porzuci\u0142em dalsz\u0105 rozmow\u0119. Uk\u0142oni\u0142em si\u0119 i wyszed\u0142em.<\/p>\n\n\n\n

Nigdy wi\u0119cej nie uda\u0142o nam si\u0119 tam zab\u0142\u0105dzi\u0107. Uchwycili\u015bmy wy\u0142\u0105cznie nazwisko na witrynie, dzi\u0119ki kt\u00f3remu mog\u0142em dowiedzie\u0107 si\u0119 czego\u015b wi\u0119cej o jego ojcu, co zanotowa\u0142em w notatniku, wierz\u0105c, \u017ce wykorzystam to pewnego dnia w mojej powie\u015bci drogi: by\u0142 nie tylko wydawc\u0105 Millera, ale tak\u017ce go wypromowa\u0142; pracowa\u0142 w redakcji, kt\u00f3rej przewodzi\u0142 sam Albert Camus; a tak\u017ce rozpowszechni\u0142 we Francji Witolda Gombrowicza. A \u017cwawy jegomo\u015b\u0107 by\u0142 82-letnim znanym francuskim scenarzyst\u0105 filmowym.<\/p>\n\n\n\n

Niestety wyk\u0142adowczyni nie uzna\u0142a tej historii za usprawiedliwienie nieprzeczytania lektury. A ja wola\u0142em zanurzy\u0107 si\u0119 w literaturze, zamiast tylko dotyka\u0107 jej przez papier.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Negocjuj\u0119 sam z sob\u0105 Z Jakubem Fornagielem, laureatem naszego konkursu, zdobywc\u0105 II nagrody w dziedzinie prozy i III nagrody w kategorii poezji, rozmawia Stanis\u0142aw Srokowski. W nowych tekstach autora, zar\u00f3wno poetyckich jak i prozatorskich, wida\u0107 wyra\u017any proces dojrzewania. Zach\u0119caliby\u015bmy jednak do ostrzejszego spojrzenia na rzeczywisto\u015b\u0107 i nieulegania \u017cadnym modom literackim. A tak\u017ce do g\u0142\u0119bszego wyra\u017cania… Czytaj dalej JAKUB FORNAGIEL<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":14,"featured_media":4926,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[393],"tags":[],"class_list":["post-4925","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-nr-70","entry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/prawdajestciekawa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4925","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/prawdajestciekawa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/prawdajestciekawa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/prawdajestciekawa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/14"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/prawdajestciekawa.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=4925"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/prawdajestciekawa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4925\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4927,"href":"https:\/\/prawdajestciekawa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4925\/revisions\/4927"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/prawdajestciekawa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/4926"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/prawdajestciekawa.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=4925"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/prawdajestciekawa.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=4925"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/prawdajestciekawa.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=4925"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}