{"id":4759,"date":"2025-08-18T10:06:43","date_gmt":"2025-08-18T08:06:43","guid":{"rendered":"https:\/\/prawdajestciekawa.pl\/?p=4759"},"modified":"2025-08-18T10:06:43","modified_gmt":"2025-08-18T08:06:43","slug":"ten-ktory-wierzyl-w-boga-i-w-zwyciestwo","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/prawdajestciekawa.pl\/?p=4759","title":{"rendered":"Ten, kt\u00f3ry wierzy\u0142 w Boga i w zwyci\u0119stwo"},"content":{"rendered":"\n

Chwila \u015bmierci ks. Skorupki jest punktem zwrotnym w bitwie pod Ossowem i w dziejach wojny 1920 roku. Do tej chwili Polacy uciekali przed bolszewikami, odt\u0105d uciekali bolszewicy przed Polakami. Nie dla innych przyczyn, ale dlatego w\u0142a\u015bnie ca\u0142y nar\u00f3d czci ks. Skorupk\u0119, jako bohatera narodowego. Szczeg\u00f3\u0142y \u015bmierci ks. Skorupki opowiadali mi m\u0142odzi \u017co\u0142nierze, kt\u00f3rych odwiedzi\u0142em w szpitalu jako rannych. Bolszewicy wzi\u0119ci do niewoli opowiadali znowu, \u017ce widzieli ksi\u0119dza w kom\u017cy i z krzy\u017cem w r\u0119ku, a nad nim Matk\u0119 Bosk\u0105. Jak\u017cesz mogli strzela\u0107 do Matki Boskiej, kt\u00f3ra sz\u0142a przeciwko nim. Ten moment kulminacyjny w bitwie pod Warszaw\u0105 nazwano tego\u017c dnia \u201eCudem nad Wis\u0142\u0105\u201d.<\/em><\/p>\n\n\n\n

S\u0142owa arcybiskupa warszawskiego Aleksandra Kakowskiego o roli ksi\u0119dza Ignacego Skorupki oddaj\u0105 obraz znaczenia tego kap\u0142ana w Bitwie Warszawskiej.<\/p>\n\n\n\n

Posta\u0107 ksi\u0119dza Ignacego Skorupki zas\u0142uguje, by znalaz\u0142 si\u0119 On na r\u00f3wni w\u015br\u00f3d tych polskich duchownych, kt\u00f3rzy odegrali w naszych narodowych dziejach prze\u0142omow\u0105 rol\u0119. Urodzi\u0142 si\u0119 31 lipca 1893 roku w Warszawie. Jego ojciec, Adam Skorupka herbu \u015alepowron, by\u0142 zubo\u017ca\u0142ym szlachcicem rodem z Podlasia, kt\u00f3ry pracowa\u0142 jako urz\u0119dnik w warszawskim magistracie. Matka, Eleonora Pomi\u0144ska, zajmowa\u0142a si\u0119 domem i wychowaniem dzieci. To jej zas\u0142ug\u0105 by\u0142o ukierunkowanie syna na drog\u0119 kap\u0142a\u0144stwa. Rodzina \u017cy\u0142a bardzo skromnie, na robotniczej Woli, gdzie cz\u0119sto dochodzi\u0142o do awantur w\u015br\u00f3d r\u00f3wnie biednych i pozbawionych pracy mieszka\u0144c\u00f3w. Tylko dzi\u0119ki matce i wewn\u0119trznemu samozaparciu w d\u0105\u017ceniu do celu, jaki postawi\u0142 sobie przysz\u0142y kap\u0142an, Ignacemu uda\u0142o si\u0119 uko\u0144czy\u0107 pi\u0105t\u0105 klas\u0119 gimnazjum i wst\u0105pi\u0107 do Ni\u017cszego Seminarium Duchownego.<\/p>\n\n\n

\n
\"\"
Ksi\u0105dz Ignacy Skorupka.<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

W 1914 roku prze\u0142o\u017ceni wys\u0142ali dobrze rokuj\u0105cego kleryka do ciesz\u0105cej si\u0119 presti\u017cem Akademii Duchownej w Petersburgu, gdzie kontynuowa\u0142 studia. W nast\u0119pnym roku do miasta przyjecha\u0142a opuszczona przez m\u0119\u017ca i schorowana matka Ignacego wraz z m\u0142odszym rodze\u0144stwem. Konieczno\u015b\u0107 opieki nad chor\u0105 i zapewnienia bytu rodzinie przyczyni\u0142y si\u0119 prawdopodobnie do tego, \u017ce Ignacy Skorupka nie zda\u0142 egzamin\u00f3w i zosta\u0142 usuni\u0119ty z Akademii.<\/p>\n\n\n\n

Pocieszeniem sta\u0142o si\u0119 uzyskanie na pocz\u0105tku 1916 roku \u015bwi\u0119ce\u0144 kap\u0142a\u0144skich, jednak kilka miesi\u0119cy p\u00f3\u017aniej zmar\u0142a m\u0142odemu ksi\u0119dzu ukochana matka. Bez uko\u0144czonych studi\u00f3w Ignacy zosta\u0142 skierowany do pracy duszpasterskiej w\u015br\u00f3d polskich uchod\u017ac\u00f3w. Czu\u0142 si\u0119 w obowi\u0105zku, by zapewni\u0107 im nie tylko opiek\u0119 duchow\u0105, ale i organizowa\u0107 pomoc potrzebuj\u0105cym w codziennych sprawach. Niespodziewanie I wojna \u015bwiatowa ko\u0144czy\u0142a si\u0119 kl\u0119sk\u0105 wszystkich trzech zaborc\u00f3w. W og\u00f3lnym zam\u0119cie zwi\u0105zanym tak\u017ce z rewolucj\u0105 z 1917 roku ks. Skorupka organizowa\u0142 polskie grupy repatriacyjne, w kt\u00f3rych rodacy ze Wschodu wracali do ojczyzny. Powr\u00f3ci\u0142 do Polski w 1918 roku ostatnim du\u017cym transportem wraz ze swoimi podopiecznymi.<\/p>\n\n\n\n

Praca w\u015br\u00f3d polskich uchod\u017ac\u00f3w w skrajnie trudnych rosyjskich warunkach da\u0142a m\u0142odemu duchownemu praktyk\u0119 w organizowaniu pomocy potrzebuj\u0105cym, do tego w obcym kulturowo \u015brodowisku. On sam wspomina\u0142 potem, \u017ce by\u0142a to \u201eszko\u0142a \u017cycia\u201d.<\/p>\n\n\n\n

W Polsce najpierw skierowano go do pracy duszpasterskiej w \u0141odzi. Tu spotka\u0142 si\u0119 z wszechogarniaj\u0105c\u0105 szarzyzn\u0105 i niemoc\u0105: \u201ewidz\u0119 bied\u0119, a nie wspomagam, widz\u0119 z\u0142o, a czuj\u0119 niemoc, bom obcy i cudzy. Z\u0142a jest tak du\u017co wsz\u0119dzie, obok mnie si\u0119 gnie\u017adzi i zagl\u0105da do mojej duszy. M\u00f3j kolega rzuci\u0142 sutann\u0119. Rzuci\u0142 j\u0105 jak \u0142achman. Boli mnie to bardzo\u201d. Rado\u015b\u0107 odnalaz\u0142 w pracy z dzie\u0107mi; najpierw jako kapelan dla sierot prowadzony przez Siostry Franciszkanki, nast\u0119pnie w szkole prywatnej. Jednocze\u015bnie przyj\u0105\u0142 obowi\u0105zki archiwisty w Kurii Warszawskiej, zajmuj\u0105c si\u0119 porz\u0105dkowaniem zasob\u00f3w archiwalnych.<\/p>\n\n\n\n

Pod wp\u0142ywem doniesie\u0144 z wojny z bolszewikami m\u0142ody kap\u0142an wni\u00f3s\u0142 pro\u015bb\u0119 do w\u0142adz ko\u015bcielnych o skierowanie na front. Arcybiskup Kakowski odrzuci\u0142 j\u0105 uzasadniaj\u0105c odmow\u0119 zar\u00f3wno m\u0142odym wiekiem duchownego, jaki wyst\u0119puj\u0105cymi potrzebami pracy w Warszawie. Dopiero pro\u015bba ks. Skorupki do biskupa polowego Stanis\u0142awa Galla, sprawi\u0142a, \u017ce m\u00f3g\u0142 on zosta\u0107 skierowany do pracy w wojsku. By\u0142o to nowe wyzwanie, kt\u00f3re duchowny realizowa\u0142 z \u017carliwo\u015bci\u0105 i zapami\u0119taniem. W kazaniu podczas mszy \u015bwi\u0119tej 31 lipca 1920 roku m\u00f3wi\u0142:<\/p>\n\n\n\n

B\u00f3g i Matka Boska Cz\u0119stochowska, Kr\u00f3lowa Korony Polskiej nie opu\u015bci nas i ze\u015ble nam cz\u0142owieka takiego jak Kordecki, jak Joanna d\u2019Arc. Cz\u0142owiek ten stanie na czele armii, doda odwagi i nast\u0105pi zwyci\u0119stwo. Blisko jest ten dzie\u0144. Nie minie 15 sierpnia, dzie\u0144 Matki Boskiej Zielnej, a wr\u00f3g b\u0119dzie pobity.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Ksi\u0105dz Skorupka zosta\u0142 przydzielony do II Batalionu 236. Pu\u0142ku Ochotniczego Legii Akademickiej pod dow\u00f3dztwem por. Mieczys\u0142awa S\u0142owikowskiego, kt\u00f3ry wspomina\u0142: \u201eBatalion nasz stanowili ochotnicy z Warszawy i najbli\u017cszych okolic. To by\u0142a m\u0142odzie\u017c harcerska, uczniowie i studenci, profesorowie wy\u017cszych uczelni, rzemie\u015blnicy, robotnicy obok urz\u0119dnik\u00f3w i ludzi zawod\u00f3w wyzwolonych. Wszyscy bez r\u00f3\u017cnicy wieku i stanu tworzyli oddzia\u0142 przenikni\u0119ty jedn\u0105 tylko my\u015bl\u0105 walki o wolno\u015b\u0107 dopiero co odzyskanej ojczyzny. Kapelan, ks. Ignacy Skorupka, swoj\u0105 codzienn\u0105, niestrudzon\u0105 prac\u0105 budzi\u0142 w nich wiar\u0119 w nasze zwyci\u0119stwo\u201d.<\/p>\n\n\n\n

Pu\u0142k zosta\u0142 skierowany w okolice Ossowa, gdzie przebiega\u0142 front. Do walki przyst\u0105pi\u0142 14 sierpnia. Na czele szed\u0142 ks. Ignacy Skorupka, ubrany w mundur i narzucon\u0105 na niego kom\u017c\u0119 opasany fioletow\u0105 stu\u0142\u0105, w r\u0119ku trzyma\u0142 krzy\u017c. Kiedy tyraliera dosta\u0142a si\u0119 pod silny ogie\u0144 bolszewicki, m\u0142odzi \u017co\u0142nierze wpadli w pop\u0142och i zacz\u0119li si\u0119 wycofywa\u0107. W\u00f3wczas, wedle \u015bwiadk\u00f3w, ksi\u0105dz Skorupka podnosz\u0105c w g\u00f3r\u0119 trzymany w r\u0119ku krzy\u017c, zawo\u0142a\u0142: \u201eNaprz\u00f3d ch\u0142opcy! Za Boga i Ojczyzn\u0119!\u201d.<\/p>\n\n\n\n

Okrzyk by\u0142 na tyle silny, \u017ce pozostaj\u0105cy najbli\u017cej ksi\u0119dza \u017co\u0142nierze podj\u0119li has\u0142o i z impetem ruszyli do przodu. By\u0142 to kluczowy moment bitwy pod Ossowem. Chwilowy chaos zosta\u0142 za\u017cegnany, \u017co\u0142nierze przeszli do kontrataku zako\u0144czonego sukcesem. W trakcie walki nie zauwa\u017cono, \u017ce ten kt\u00f3ry swoim \u017cywio\u0142owym apelem odwr\u00f3ci\u0142 sytuacj\u0119 i podj\u0105\u0142 kontratak, upad\u0142 trafiony pociskiem. Jest kilka wersji \u015bmierci duchownego. Jedna z nich m\u00f3wi, \u017ce ks. Skorupka zgin\u0105\u0142 podczas udzielania ostatniego namaszczenia jednemu z \u015bmiertelnie rannych. Porucznik S\u0142owikowski tak pisa\u0142:<\/p>\n\n\n\n

Chc\u0105c zaj\u0105\u0107 odpowiedni\u0105 pozycj\u0119 strzeleck\u0105, wyda\u0142em rozkaz \u201eCh\u0142opcy, biegiem marsz! Na wzniesienie przed nami\u201d. Pobiegli\u015bmy, ksi\u0105dz Skorupka z nami. W biegu tym zdawa\u0142o mi si\u0119, \u017ce kapelan potkn\u0105\u0142 si\u0119 o bruzd\u0119 i upad\u0142 na ziemi\u0119. Nie ogl\u0105da\u0142em si\u0119 na niego, gdy\u017c zaczyna\u0142 si\u0119 ju\u017c b\u00f3j.<\/em><\/p>\n\n\n\n

W komunikacie Sztabu z 15 sierpnia mo\u017cna przeczyta\u0107: \u201eZe szczeg\u00f3lnym uznaniem nale\u017cy podkre\u015bli\u0107 bohatersk\u0105 \u015bmier\u0107 ks. kapelana Ignacego Skorupki z 8. Dywizji Piechoty, kt\u00f3ry w stule i z krzy\u017cem w r\u0119ku przodowa\u0142 atakuj\u0105cym oddzia\u0142om\u201d. Nabo\u017ce\u0144stwo \u017ca\u0142obne mia\u0142o miejsce w katedrze polowej 17 sierpnia 1920 roku, po czym cia\u0142o poleg\u0142ego zosta\u0142o z\u0142o\u017cone na Pow\u0105zkach. Ks. Skorupka zosta\u0142 odznaczony po\u015bmiertnie Krzy\u017cem Virtuti Militari.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Gr\u00f3b rodzinny na Pow\u0105zkach.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

W swoim testamencie ks. Ignacy Skorupka napisa\u0142:<\/p>\n\n\n\n

\u201eD\u0142ug za szko\u0142\u0119 sp\u0142acam swym \u017cyciem. Za wpojon\u0105 mi mi\u0142o\u015b\u0107 do Ojczyzny \u2013 p\u0142ac\u0119 mi\u0142o\u015bci\u0105 serca\u2026 Prosz\u0119 mnie pochowa\u0107 w albie i stule\u2026\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n

Pi\u0119kny wiersz pozostawi\u0142 potomnym Mieczys\u0142aw Zielenkiewicz<\/p>\n\n\n\n

Ksi\u0105dz \u2013 bohater<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Nie w\u00f3dz, nie \u017co\u0142nierz, s\u0142uga jeno bo\u017cy,
Krzy\u017c by\u0142 mu broni\u0105, a kap\u0142a\u0144stwo spraw\u0105,
Mi\u0142o\u015b\u0107 Ojczyzny \u2013 hetma\u0144sk\u0105 bu\u0142aw\u0105
I duch rycerski, kt\u00f3ry w czynie o\u017cy\u0142.
Poszed\u0142 na czele w b\u00f3j z hord\u0105 sowiet\u00f3w
I pad\u0142 przeszyty ostrzami bagnet\u00f3w.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Dzi\u015b ksi\u0105dz \u2013 bohater na niebieskim \u017co\u0142dzie
Rz\u0105d dusz sprawuje w nie\u015bmiertelnej s\u0142awie,
Krzesanej w s\u0142o\u0144cu i wojennej wrzawie,
Polska si\u0119 przed nim pochyli\u0142a w ho\u0142dzie,
Wszystkie zwyci\u0119skie chyl\u0105 si\u0119 sztandary
Przed nim, obro\u0144c\u0105 wolno\u015bci i wiary.<\/em><\/p>\n\n\n\n

I pad\u0142 przeszyty ostrzami bagnet\u00f3w
Nie w\u00f3dz, nie \u017co\u0142nierz, s\u0142uga jeno bo\u017cy,
A imi\u0119 jego mi\u0119dzy \u015bwi\u0119te w\u0142o\u017cy
Nar\u00f3d rycerzy i nar\u00f3d poet\u00f3w,
Albowiem o tych pie\u015b\u0144 kr\u00f3lewska \u015bpiewa,
Kt\u00f3rych czyn stwarza, ol\u015bni i zdumiewa.<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Chwila \u015bmierci ks. Skorupki jest punktem zwrotnym w bitwie pod Ossowem i w dziejach wojny 1920 roku. Do tej chwili Polacy uciekali przed bolszewikami, odt\u0105d uciekali bolszewicy przed Polakami. Nie dla innych przyczyn, ale dlatego w\u0142a\u015bnie ca\u0142y nar\u00f3d czci ks. Skorupk\u0119, jako bohatera narodowego. Szczeg\u00f3\u0142y \u015bmierci ks. Skorupki opowiadali mi m\u0142odzi \u017co\u0142nierze, kt\u00f3rych odwiedzi\u0142em w… Czytaj dalej Ten, kt\u00f3ry wierzy\u0142 w Boga i w zwyci\u0119stwo<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":13,"featured_media":4760,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[391],"tags":[],"class_list":["post-4759","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-nr-68","entry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/prawdajestciekawa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4759","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/prawdajestciekawa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/prawdajestciekawa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/prawdajestciekawa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/13"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/prawdajestciekawa.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=4759"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/prawdajestciekawa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4759\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4763,"href":"https:\/\/prawdajestciekawa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4759\/revisions\/4763"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/prawdajestciekawa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/4760"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/prawdajestciekawa.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=4759"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/prawdajestciekawa.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=4759"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/prawdajestciekawa.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=4759"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}