![\"\"](\"https:\/\/prawdajestciekawa.pl\/wp-content\/uploads\/2025\/03\/Kazimierz_Trzebnica_1946-1024x581.jpg\")
Wagon zastawiony by\u0142 workami, beczkami i rozmaitym sprz\u0119tem gospodarskim. Na jego \u015brodku ma\u0142y, \u017celazny piecyk wygas\u0142 ju\u017c o rannej porze. Pod \u015bcian\u0105, na du\u017cej skrzyni drzema\u0142 Antek \u2013 ch\u0142opak nieco starszy od Kazi. W ko\u0144cu wagonu, zza przepierzenia, wystawa\u0142y krowie \u0142by.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Jechali\u015bmy ca\u0142e cztery tygodnie \u2013 powiedzia\u0142a cicho Kazia.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 No i dojechali\u015bmy \u2013 g\u0142os Antka obudzi\u0142 j\u0105 zupe\u0142nie.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Repatriacja, znaczy si\u0119, sko\u0144czona \u2013 doda\u0142 czochraj\u0105c si\u0119 o \u015bcian\u0119 plecami.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Trzeba zobaczy\u0107, co warte te ziemie odzyskane, przez Stalina darowane, znaczy si\u0119 \u2013 powiedzia\u0142, wstaj\u0105c. Powoli odsun\u0105\u0142 ci\u0119\u017ckie drzwi wagonu i zeskoczy\u0142 na peron. Poprawi\u0142 czapk\u0119 i poszed\u0142 w kierunku lokomotywy, kt\u00f3ra w tej chwili wypu\u015bci\u0142a par\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Przeci\u0105g\u0142y gwizd obudzi\u0142 \u015bpi\u0105cych. Starsze siostry bez s\u0142\u00f3w podzieli\u0142y si\u0119 porannymi zaj\u0119ciami. Kazia doi\u0142a krowy, Magda rozpala\u0142a piecyk. Mokra s\u0142oma ze \u015bci\u00f3\u0142ki dawa\u0142a wi\u0119cej dymu ni\u017c ognia. Ale i tak podgrzanego na piecyku mleka m\u0142odsze dzieci nie chcia\u0142y pi\u0107. Marudzi\u0142y o kawa\u0142ek chleba.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Mamo, zosta\u0142o du\u017co mleka \u2013 powiedzia\u0142a Kazia \u2013 co z nim zrobi\u0107?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Zr\u00f3b co chcesz \u2013 odpar\u0142a matka zrezygnowanym g\u0142osem.<\/p>\n\n\n\n
Od czasu, kiedy przysz\u0142a wiadomo\u015b\u0107 o \u015bmierci m\u0119\u017ca, zapad\u0142a si\u0119 w \u017calu nad sob\u0105 i dzie\u0107mi.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Mo\u017cna by sprzeda\u0107 \u2013 powiedzia\u0142a Kazia \u2013 i kupi\u0107 chleba dzieciom. Czu\u0142a si\u0119 odpowiedzialna za matk\u0119 i rodze\u0144stwo. Ojciec powiedzia\u0142 jej kiedy\u015b: \u201eMo\u017ce by\u0107 tak, \u017ce p\u00f3jd\u0119 na wojn\u0119 i nie wr\u00f3c\u0119. Wtedy ty, Kaziu, masz zaopiekowa\u0107 si\u0119 mam\u0105 i dzie\u0107mi\u201d. Bardzo wtedy p\u0142aka\u0142a, ale teraz nie czu\u0142a ci\u0119\u017caru tamtych s\u0142\u00f3w \u2013 po prostu spe\u0142nia\u0142a nakazany obowi\u0105zek.<\/p>\n\n\n\n W otwartych drzwiach wagonu pokaza\u0142a si\u0119 g\u0142owa Antka.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Tu niedaleko jest miasto \u2013 m\u00f3wi\u0142 wchodz\u0105c. \u2013 P\u00f3\u0142 godziny torami, znaczy si\u0119, b\u0119dzie.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Nazywa si\u0119 Trebnitz \u2013 doda\u0142 \u2013 a ta stacja to jest niemo\u017cliwa do nazwania po ludzku… Moltketolke czy jako\u015b tak, znaczy si\u0119.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Mamo, ja p\u00f3jd\u0119 do miasta! \u2013 krzykn\u0119\u0142a Kazia. \u2013 Sprzedam mleko i mo\u017ce chleba dostan\u0119!<\/p>\n\n\n\n \u2013 P\u00f3jdziesz \u2013 odezwa\u0142a si\u0119 matka \u2013 i nie wr\u00f3cisz, tak jak on poszed\u0142 i nie wr\u00f3ci\u0142. \u2013 Wojowa\u0107 mu si\u0119 zachcia\u0142o \u2013 doda\u0142a \u2013 a nie musia\u0142 i\u015b\u0107. Swoje lata mia\u0142 i dzieci sze\u015bcioro. \u2013 Inni, m\u0142odsi, w domu zostali \u2013 ci\u0105gn\u0119\u0142a patrz\u0105c na Antka.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Chcia\u0142em i\u015b\u0107 \u2013 powiedzia\u0142 Antek ponuro.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Tak? To po co\u015b do beczki wlaz\u0142 i kaza\u0142 si\u0119 owsem przysypa\u0107 \u2013 zapyta\u0142a ironicznie.<\/p>\n\n\n\n \u2013 To stryjek Antoni kaza\u0142 \u2013 broni\u0142 si\u0119 Antek. \u2013 \u017beby granic\u0119 przejecha\u0107 i \u017ceby Ruscy nie znale\u017ali.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Stryjek Antoni? Ksi\u0105dz proboszcz, znaczy si\u0119! \u2013 m\u00f3wi\u0142a szybko. \u2013 Ciebie do mojej beczki w wagonie schowa\u0142? Jakby ci\u0119 znale\u017ali, to on nic nie wie, a ja z dzie\u0107mi na Sybir?! \u2013 I jeszcze to \u2013 powiedzia\u0142a, podchodz\u0105c do skrzyni i podnosz\u0105c wieko. Pochyli\u0142a si\u0119 i wyj\u0119\u0142a spory rulon. Podnios\u0142a go obiema r\u0119kami do g\u00f3ry tak, \u017ce si\u0119 rozwin\u0105\u0142. By\u0142 to obraz z ko\u015bcio\u0142a we wsi sk\u0105d ich repatriowano.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Bierz i zanie\u015b stryjkowi \u2013 powiedzia\u0142a twardo do Antka.<\/p>\n\n\n\n \u2013 No, ale ja by\u0142em u niego w wagonie i… \u2013 Antek zaj\u0105kn\u0105\u0142 si\u0119.<\/p>\n\n\n\n \u2013 I co? \u2013 zapyta\u0142a.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Ksi\u0105dz proboszcz kaza\u0142, \u017ceby \u015bwi\u0119ty obraz tu zosta\u0142 \u2013 odpowiedzia\u0142 Antek zdecydowanie.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Na razie \u2013 doda\u0142 szybko. \u2013 Dop\u00f3ki ko\u015bcio\u0142a jakiego\u015b si\u0119 nie znajdzie. Matka Kazi ze st\u0119\u017ca\u0142\u0105 twarz\u0105 zwin\u0119\u0142a obraz i w\u0142o\u017cy\u0142a go do skrzyni. Zapad\u0142a m\u0119cz\u0105ca cisza, kt\u00f3r\u0105 przerwa\u0142 Antek.<\/p>\n\n\n\n \u2013 P\u00f3jd\u0119 z ni\u0105 \u2013 powiedzia\u0142, wskazuj\u0105c ruchem g\u0142owy na Kazi\u0119 \u2013 do miasta, znaczy si\u0119. Matka Kazi bez s\u0142owa wzi\u0119\u0142a Stasia na r\u0119ce, przygarn\u0119\u0142a do siebie m\u0142odsze dziewczynki i ci\u0119\u017cko usiad\u0142a na skrzyni.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Bierz wiadro \u2013 komenderowa\u0142a Kazia i wyskoczy\u0142a z wagonu.<\/p>\n\n\n\n Antek niech\u0119tnie wykona\u0142 jej polecenie. Poszli razem wzd\u0142u\u017c poci\u0105gu, potem obok ucich\u0142ej ju\u017c lokomotywy i dalej torami \u2013 do nieznanego miasta o obcej nazwie Trebnitz.<\/p>\n\n\n\n Na ulicach miasteczka nie by\u0142o du\u017co ludzi. Kilka niemieckich kobiet, w charakterystycznie zawi\u0105zanych chustkach z w\u0119z\u0142em nad czo\u0142em, l\u0119kliwie przemyka\u0142o pod \u015bcianami dom\u00f3w, staraj\u0105c si\u0119 nie wchodzi\u0107 w oczy \u017co\u0142nierzom sowieckim i polskim, kt\u00f3rych wida\u0107 by\u0142o niewielu, g\u0142\u00f3wnie w pobli\u017cu co okazalszych budynk\u00f3w strze\u017conych przez uzbrojone warty.<\/p>\n\n\n\n Kazia i Antek zatrzymali si\u0119 na placu przed du\u017cym ko\u015bcio\u0142em. Kr\u0105\u017cy\u0142o tam sporo os\u00f3b, oferuj\u0105c g\u0142\u00f3wnie odzie\u017c na wymian\u0119. Szukano \u017cywno\u015bci. Ledwo Kazia postawi\u0142a wiadro z mlekiem przed sob\u0105, zaraz podesz\u0142a do niej m\u0142oda kobieta z niebieskim p\u0142aszczem na r\u0119ce.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Milch f\u00fcr diesen Mantel, vielleicht? \u2013 zapyta\u0142a w niezrozumia\u0142ym dla Kazi j\u0119zyku.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Ona chyba chce zamieni\u0107 p\u0142aszcz za mleko \u2013 odezwa\u0142 si\u0119 Antek niepewnie.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Ale ja chc\u0119 chleb \u2013 powiedzia\u0142a Kazia, rozk\u0142adaj\u0105c r\u0119ce. Stali we troje, patrz\u0105c na siebie wyczekuj\u0105co.<\/p>\n\n\n\n M\u0142ody \u017co\u0142nierz w oficerskim mundurze zatrzyma\u0142 si\u0119 przy nich.<\/p>\n\n\n\n \u2013 O co chodzi? \u2013 zapyta\u0142.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Chc\u0119 chleb \u2013 powt\u00f3rzy\u0142a Kazia.<\/p>\n\n\n\n Niemka przestraszy\u0142a si\u0119 munduru.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Ich brauche Milch f\u00fcr meine Kinder \u2013 powiedzia\u0142a niepewnie.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Aber sie braucht Brot \u2013 oficer zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do kobiety.<\/p>\n\n\n\n \u2013 O ja, ja. Warten Sie bitte \u2013 powiedzia\u0142a i znikn\u0119\u0142a w jakiej\u015b bramie. Po chwili wr\u00f3ci\u0142a z bochenkiem chleba. Poda\u0142a go Kazi, a ta bez s\u0142owa pokaza\u0142a na wiadro z mlekiem. Kobieta pochyli\u0142a si\u0119, \u017ceby je wzi\u0105\u0107.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Zaraz, zaraz \u2013 krzykn\u0105\u0142 Antek \u2013 a p\u0142aszcz! \u2013 Mleko i wiadro to dwa \u2013 m\u00f3wi\u0142, wystawiaj\u0105c dwa palce przed oczy zdezorientowanej kobiety \u2013 chleb i p\u0142aszcz to te\u017c dwa.<\/p>\n\n\n\n \u2013 R\u00f3wno musi by\u0107 \u2013 zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do \u017co\u0142nierza. \u2013 Sprawiedliwie, znaczy si\u0119.<\/p>\n\n\n\n Ten roze\u015bmia\u0142 si\u0119.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Gib ihr deinen Mantel und fertig \u2013 rozkaza\u0142 Niemce. Kobieta poda\u0142a p\u0142aszcz Kazi, wzi\u0119\u0142a wiadro z mlekiem i szybko odesz\u0142a.<\/p>\n\n\n\n \u2013 B\u0119dziesz bogaty, albo ci\u0119 powiesz\u0105 \u2013 \u017cartobliwie powiedzia\u0142 \u017co\u0142nierz do Antka.<\/p>\n\n\n\n \u2013 A co, mam si\u0119 da\u0107 oszuka\u0107 i straci\u0107 co mi si\u0119 nale\u017cy \u2013 odpar\u0142 Antek zaczepnie.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Tak to jest, jeden zyskuje, drugi traci \u2013 \u017co\u0142nierz filozoficznie skomentowa\u0142 s\u0142owa Antka. \u2013 Ja straci\u0142em wszystko \u2013 m\u00f3wi\u0142 dalej. \u2013 Ojca Ruscy wywie\u017ali na Sybir, dw\u00f3r spalili banderowcy, maj\u0105tek przepad\u0142, matka z siostrami zagin\u0119\u0142a nie wiem gdzie. \u2013 Co mi zosta\u0142o? \u2013 zapyta\u0142 i zaraz sam sobie odpowiedzia\u0142. \u2013 Honor polskiego oficera mi zosta\u0142 \u2013 westchn\u0105\u0142.<\/p>\n\n\n\n Po czym zasalutowa\u0142, odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 na pi\u0119cie i odszed\u0142 w tym samym kierunku, w kt\u00f3rym posz\u0142a kobieta.<\/p>\n\n\n\n Kazia wsun\u0119\u0142a chleb za pazuch\u0119 i narzuci\u0142a p\u0142aszcz na ramiona. By\u0142 za du\u017cy, si\u0119ga\u0142 jej do kostek, ale mia\u0142 wielkie, z\u0142oc\u0105ce si\u0119 guziki, kt\u00f3re bardzo si\u0119 Kazi podoba\u0142y.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Sprawa za\u0142atwiona \u2013 powiedzia\u0142 Antek. \u2013 Masz chleb. I \u017ceby\u015b pami\u0119ta\u0142a, \u017ce p\u0142aszcz to masz dzi\u0119ki mnie, znaczy si\u0119.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Poczekaj tu \u2013 doda\u0142. \u2013 Rozejrz\u0119 si\u0119 troch\u0119 i wr\u00f3c\u0119 za godzin\u0119.<\/p>\n\n\n\n Zanim si\u0119 obejrza\u0142a, Antek znikn\u0105\u0142. Czu\u0142a si\u0119 niepewnie w\u015br\u00f3d obcych. \u017ba\u0142owa\u0142a, \u017ce m\u0142ody \u017co\u0142nierz odszed\u0142. Ba\u0142a si\u0119, ale nikt nie zwraca\u0142 na ni\u0105 uwagi.<\/p>\n\n\n\n Nagle us\u0142ysza\u0142a strza\u0142 i plac natychmiast opustosza\u0142. Pobieg\u0142a z nieznanymi lud\u017ami. Po chwili biegn\u0105cy zatrzymali si\u0119. Przed nimi, na \u015brodku ulicy, le\u017ca\u0142 polski \u017co\u0142nierz w ka\u0142u\u017cy krwi. A nad nim chwia\u0142 si\u0119 na nogach, wyra\u017anie pijany, sowiecki major w zalanej mlekiem gimnastiorce. Obok le\u017ca\u0142o przewr\u00f3cone wiadro, z kt\u00f3rego rozlane mleko miesza\u0142o si\u0119 z krwi\u0105 na bruku.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Wot, polskij pan! \u2013 wrzeszcza\u0142 major, wymachuj\u0105c rewolwerem. \u2013 Ja ubi\u0142 jewo kak sabaku! \u2013 A wy szto? \u2013 zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do stoj\u0105cych. \u2013 Striela\u0107 budu!<\/p>\n\n\n\n Podni\u00f3s\u0142 r\u0119k\u0119 i wystrzeli\u0142 na postrach. Ludzie pobiegli z powrotem w kierunku placu. Kazia zosta\u0142a sama. By\u0142a przera\u017cona. W zabitym \u017co\u0142nierzu rozpozna\u0142a m\u0142odego oficera, kt\u00f3ry jej pom\u00f3g\u0142. Nie mog\u0142a poj\u0105\u0107 przyczyny mordu. Czy to by\u0142o mleko? Jak mo\u017cna zastrzeli\u0107 kogo\u015b dla wiadra mleka? Nie, to musia\u0142o by\u0107 co\u015b innego.<\/p>\n\n\n\n Postanowi\u0142a jak najszybciej wr\u00f3ci\u0107 do matki. Odnalaz\u0142a drog\u0119 do tor\u00f3w i posz\u0142a nimi do poci\u0105gu. Poci\u0105gu, kt\u00f3ry przywi\u00f3z\u0142 j\u0105 do tego gro\u017anego \u015bwiata i kt\u00f3ry by\u0142 dla niej teraz jedynym schronieniem.<\/p>\n\n\n\n Ledwie min\u0119\u0142a ostatnie zabudowania miasta, kiedy z lasu wyszed\u0142 i zagrodzi\u0142 jej drog\u0119 sowiecki so\u0142dat. By\u0142 bardzo m\u0142ody, niewiele starszy od Kazi. Nie mia\u0142 pasa i by\u0142 bez broni.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Kusza\u0107 chaczu \u2013 powiedzia\u0142, wyci\u0105gaj\u0105c r\u0119k\u0119 do Kazi. \u2013 Chlieb u tiebia, jest?<\/p>\n\n\n\n Chwyci\u0142 j\u0105 za r\u0119kaw p\u0142aszcza. Opiera\u0142a si\u0119 z ca\u0142ych si\u0142. R\u0119kaw oderwa\u0142 si\u0119 i \u017co\u0142nierz upad\u0142 na tory. Kazia pobieg\u0142a co si\u0142 w nogach. Kiedy poczu\u0142a, \u017ce so\u0142dat j\u0105 dogania, zrzuci\u0142a p\u0142aszcz z ramion wprost pod jego nogi. Znowu si\u0119 przewr\u00f3ci\u0142 i zapl\u0105tany w p\u0142aszcz d\u0142ugo nie m\u00f3g\u0142 wsta\u0107. Pobieg\u0142a dalej, skacz\u0105c po podk\u0142adach.<\/p>\n\n\n\n Po kilku minutach zobaczy\u0142a przed sob\u0105 cz\u0142owieka prowadz\u0105cego rower po torach. To by\u0142 Antek.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Mia\u0142e\u015b przyj\u015b\u0107 po mnie \u2013 powiedzia\u0142a z wyrzutem, kiedy go dogoni\u0142a. \u2013 Ba\u0142am si\u0119 strasznie.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Ty lepiej powiedz, gdzie p\u0142aszcz zgubi\u0142a\u015b \u2013 odparowa\u0142 Antek. \u2013 Po cz\u0119\u015bci to on by\u0142 m\u00f3j. \u2013 I nie gadaj tyle, tylko pchaj ten rower \u2013 zako\u0144czy\u0142.<\/p>\n\n\n\n Nast\u0119pnego dnia rano w wagonie Antek z dum\u0105 prezentowa\u0142 rower.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Komu\u015b go ukrad\u0142? \u2013 zapyta\u0142a bezceremonialnie Magda, najstarsza z si\u00f3str.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Zaraz ukrad\u0142 \u2013 zaperzy\u0142 si\u0119 Antek. \u2013 Sta\u0142 sobie pod \u015bcian\u0105 w opuszczonym obej\u015bciu. Niczyj, znaczy si\u0119. Nie wzi\u0105\u0142bym ja, wzi\u0105\u0142by kto\u015b inny.<\/p>\n\n\n\n \u2013 On jest, znaczy si\u0119, trofiejny \u2013 powiedzia\u0142, jakby to wszystko wyja\u015bnia\u0142o.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Czyj\u015b by\u0107 musia\u0142 \u2013 Magda nie ust\u0119powa\u0142a. \u2013 Jeszcze b\u0119dziesz siedzia\u0142, Anto\u015b.<\/p>\n\n\n\n \u2013 E tam \u2013 z\u0142o\u015bci\u0142 si\u0119. \u2013 Teraz jest taki czas, \u017ce co z\u0142apiesz do r\u0119ki, to twoje.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Mamo, co to znaczy \u201etrofiejny\u201d? \u2013 zapyta\u0142a nagle Marysia, najm\u0142odsza z si\u00f3str.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Ruscy tak m\u00f3wi\u0105 jak co zabior\u0105 na wojnie \u2013 Magda wyr\u0119czy\u0142a matk\u0119.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Zabrali na wojnie nasz\u0105 wie\u015b i sobie wzi\u0119li \u2013 t\u0142umaczy\u0142 Antek. \u2013 Niemcom zabrali to Moltketolke i teraz daj\u0105 nam, Polakom. Mamy nie bra\u0107, bo to nie nasze, znaczy si\u0119?!<\/p>\n\n\n\n \u2013 Widzia\u0142em ten p\u0142aszcz, kt\u00f3ry zgubi\u0142a\u015b \u2013 Antek zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do Kazi zmieniaj\u0105c temat.<\/p>\n\n\n\n \u2013 M\u00f3j p\u0142aszcz? \u2013 zdziwi\u0142a si\u0119.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Niech b\u0119dzie, \u017ce tw\u00f3j \u2013 zgodzi\u0142 si\u0119 Antek.<\/p>\n\n\n\n \u2013 \u0141azi tu po peronie taki jeden w twoim \u2013 zaakcentowa\u0142 Antek \u2013 p\u0142aszczu, tylko \u017ce bez r\u0119kawa i chleba chce.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Ja mu dam chleba! \u2013 wybuchn\u0119\u0142a Kazia i wyskoczy\u0142a na peron, sk\u0105d po chwili doszed\u0142 jej krzyk:<\/p>\n\n\n\n \u2013 Oddawaj p\u0142aszcz, oberwa\u0144cu! Zamieni\u0142am go sprawiedliwie za mleko. Jest m\u00f3j, a nie \u017caden trofiejny!<\/p>\n\n\n\n Wr\u00f3ci\u0142a do wagonu z p\u0142aszczem w r\u0119kach. By\u0142 ca\u0142y wysmarowany smo\u0142\u0105 i \u015bmierdzia\u0142 jak podk\u0142ady tor\u00f3w kolejowych.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Do niczego ta szmata si\u0119 nie nadaje \u2013 stwierdzi\u0142a pogardliwie Magda \u2013 tylko do pieca wrzuci\u0107.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Ale guziki sobie zostawi\u0119 \u2013 odpar\u0142a Kazia. \u2013 S\u0105 \u015bliczne.<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Matce Poci\u0105g zatrzyma\u0142 si\u0119 na male\u0144kiej stacyjce. Na peronie dono\u015bny g\u0142os zawo\u0142a\u0142: \u2013 Koniec jazdy. Tu zostajemy. Poci\u0105g by\u0142 bardzo d\u0142ugi i sk\u0142ada\u0142 si\u0119 wy\u0142\u0105cznie z wagon\u00f3w towarowych. W jednym z nich na pod\u0142odze zas\u0142anej s\u0142om\u0105, le\u017ca\u0142a na wp\u00f3\u0142 przebudzona, m\u0142oda dziewczyna \u2013 dziewczynka jeszcze. Mia\u0142a na imi\u0119 Kazia. Jej siostry \u2013 starsza o rok… Czytaj dalej Guziki<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":105,"featured_media":3834,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[381],"tags":[],"class_list":["post-3832","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-nr-58","entry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/prawdajestciekawa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3832","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/prawdajestciekawa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/prawdajestciekawa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/prawdajestciekawa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/105"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/prawdajestciekawa.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=3832"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/prawdajestciekawa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3832\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3894,"href":"https:\/\/prawdajestciekawa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3832\/revisions\/3894"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/prawdajestciekawa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/3834"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/prawdajestciekawa.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=3832"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/prawdajestciekawa.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=3832"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/prawdajestciekawa.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=3832"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}![\"\"](\"https:\/\/prawdajestciekawa.pl\/wp-content\/uploads\/2025\/03\/Kazimierz_Trzebnica_lata-40._Klasztor_Boromeuszek_fotopolska.eu_-1-767x1024.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/prawdajestciekawa.pl\/wp-content\/uploads\/2025\/03\/Kazimierz_S_Pater_MB-Bolesna_fot.-Teresa-Gola-783x1024.jpg\")